آرامش

 

خدايا چقدر خسته ام، دستم را بگير، چون مادری كه در حال لطف كردن

 

به كودكش است نازم كن، سرم را به روی پايت بگذار تا صدای نوازشت

 

آرام بخش خاطرم باشد. ببوس مرا كه ذره ای ازگرمای وجود تو،  

 

گرمی بخش جان خسته ام باشد. تهی كن افكارم را و صبوری ده وجودم  

 

را تا تلاطم امواج درونم را آرام سازد، شايد به ياد آورم كه می توانم

 

از اعماق جانم به سرافرازترين كوه های وجودی يك انسان بالا روم.